Większość osób na początku nie decyduje się na korzystanie z toalety wiszącej.
Zwykle pojawia się później, - gdy coś w układzie nie działa.
Na początku standardowa toaleta-montowana na podłodze wydaje się łatwiejsza.
Żadnych prac ściennych.
Niższy koszt.
Bardziej znana instalacja.
Staje się więc wyborem domyślnym.
Ale w niektórych układach to ustawienie domyślne zaczyna powodować problemy.
Jedną z częstych sytuacji jest ograniczona przestrzeń ruchu.
Po ustawieniu toalety pozostała przestrzeń przed lub obok niej wydaje się ciasna.
Nie nadaje się do użytku -, ale jest niewygodny.
Inną sytuacją jest sprzątanie.
W kompaktowych łazienkach obszar wokół podstawy toalety-montowanej na podłodze staje się trudny do utrzymania w czystości.
Kurz, woda i plamy gromadzą się tam, gdzie dostęp jest ograniczony.
Jest jeszcze czynnik wizualny.
Małe łazienki mogą wydawać się jeszcze mniejsze, gdy zbyt wiele elementów znajduje się bezpośrednio na podłodze.
Zwykle jest to moment, w którym zaczyna się rozważać toaletę podwieszaną.
Nie jako ulepszenie projektu.
Ale jako sposób na rozwiązanie konkretnych problemów.
Stwarza to większą przestrzeń wizualną,
a w wielu przypadkach nieco więcej przestrzeni użytkowej.
Jednak przejście na rozwiązanie wiszące nie zawsze jest konieczne.
Ma to sens, gdy:
·układ jest już napięty
·projekt umożliwia podtynkową instalację zbiornika
·celem jest zmniejszenie ciśnienia wizualnego i fizycznego w pomieszczeniu
Jest mniej konieczne, gdy:
·w łazience jest wystarczająco dużo miejsca
·prostota instalacji jest priorytetem
·na rynku nadal dominują systemy-montowane na podłodze
Jest jeszcze jeden szczegół, o którym często się zapomina.
Nie wszystkie toalety wiszące są tego samego rozmiaru.
Niektóre nadal sięgają dość daleko w głąb pokoju.
Zatem wybór samego wieszaka ściennego nie wystarczy.
Projekcja nadal ma znaczenie.
W małych łazienkach krótsze modele (ok. 500–520 mm) sprawdzają się lepiej.
Zmniejszają ilość zajmowanej przestrzeni w pomieszczeniu,
co często jest pierwotnym problemem.
